At First Sight

2002

Zuzendaria: Irwin Winkler Aktoreak: Val Kilmer, Mira Sorvino, Kelly McGillis Metro-Golwyng-Mayer. USA 1998 Oinarria: “To see and not see” (Oliver Sacks doktorea.) Hori idazteko Shirl (Virgil) eta Barbara (Amy) Jennings-en bizitzan oinarritu zen.

Bi itsuen arteko amodio historia da. Virgil itsu fisikoa, herri batean oso egokitua bizi da, bere arrebaren laguntzarekin (oso gaztetan aitak utzi zituen eta nerabezaroan ama hil zitzaien). Amy, New York-en arkitekto arrakastatsua da eta oso bizkor bizi da, gertatzen denaren gehiengoa ikusi ezin duelarik  (itsu psikologikoa). Bakoitzak bestearengan falta zaiona aurkitzen du. Ezinezko amodio horretan biek zerbait ikasten dute. Neskak bizitza “ikusten” ikasten du eta gauzak onartzen. Mutilak burbuila batean bizi izan dela ikasten du.

Ondo ikusten diren gauzak:

- Pertzepzioa sensazioa baino zerbait gehiago da: zentzumenetatik sartzen dena sensazio bihurtzen da, baina esperientziaren arabera esanahia hartzen du. Haurtzarotik itsua denak ez du ikustezko esperientziarik eta munduaz duen ezagutza beste zentzumenetatik sartu denarekin eraiki du. Bat batean, ikusmena eskuratzen badu, sartzen zaizkion sensazio guztiak ezezagunak dira. Ikusten ikasi behar du: ikasten duenaren esanahia ikasi behar du, munduaz duen ezagutzari ikustezko erregistroa gehitu behar dio. “Sagarraren” irudikapenari, ikustezko esperientzia gehituko dio. Ideia bat egiteko, ezagutzen ez dugun hizkuntza batean hitz egiten digutenean bezala da: entzuten dugu baino ez dugu ulertzen.

- Bat batean ikusmena eskuratzen duten jaiotzezko itsuek, hasieran gaizki pasatzen dute. Asko desorientatzen dira. Ikusten dutena ez dute ulertzen. Bat batean, ulertzen ez duten seinale kode indartsu bat inposatzen zaie. Bat batean, bakarrik, ulertzen ez duzun ingurune kultural eta lingüistiko batean aurkitzea bezala izango litzateke.

- Hautematen ikasi dugunean, sartzen diren estimulu guztiak ez ditugu kontutan hartzen: iragazte garrantzitsu bat egiten dugu, balio ez diguna baztertu eta interesatzen zaiguna prozesatu. Hasieran erotzeko modukoa da hainbeste estimulu ulertezin.

- Ezindu bat dagoen famili bakoitzean aurkitu dezakegu itsuaren arreba bezalakoa: bizitza osoa ezinduari dedikatu diona, bizitza propioa ahaztuz. Benetan hunkigarria da Virgil horretaz ohartu, eskerrak eman eta bizitza propioari eustea eskatzen dionean.