Isiltasunaren kiribila
Zer
da iritzi publikoa? Jendeak pentsatzen duena, hedabideek agertzen dutena, ala
"gizartearen pentsamenduez" norberak egiten duen interpretazioa?
Kontzeptu hau oso loturik dago hedabideek islatzen duten gizartearen
irudiarekin.
Iritzi
publikoa betidanik existitu da, gizarte beraren funtzionamenduarako ezinbestekoa
baita (gobernuen adostasuna bermatzeko...).
Gizabanakoon
izaera soziala dela eta, iritzi publikoa kontrol sozial
gisa aurkezten zaigu. Indar eragile honek, presio etengabea helarazten du
gizarteko kide bakoitzari, nahiz eta askotan gu ohartu ez.
Gizarte
guztietan elkarbizitza adostasunean eman behar da; bai baloreekiko, bai gobernu
erarekiko... Hau bermatzeko iritzi publiko adostua ezinbestekoa dugu. Baina
iritzi publikoaren indarra ulertzeko adostasun horrekin bat ez datozenek zer
pairatzen duten aztertu behar dugu.
Gizartearekin
bat ez datozenak, desbideratuak alegia, isolamendura bultzatuak dira, hauen
ideiak desitxuratuz edota kriminalizatuz. Hau
ulertuta, argi dago, gizabanako orok isolamendua ekiditzea dutela
helburu, hau saiesteko edozein bide hartzen dutelarik, askotan ohartu barik ere.
Testuinguru
honetan kokatzen da "Isiltasunaren kiribila"-ren
kontzeptua; Kontzeptu honek gizarteak eragiten duen presioa islatzen du.
Bi iritzi kontrajarri alboan ipiniz gero, eta bataren
atxikimendu kopuruaren ustezko igoera emanez gero, bestearekin bat egiten
duten kideak kontrako iritzira joaten dira edota beraien ideiak kanporatzeko
prestatasuna galtzen dute; bigarren iritzi honen atxikimendu kopurua izugarri
jeitsiz.
Laburbilduz;
a.
Gizarteak isolamenduarekin mehatxatzen ditu desbideratutako gizabanakoak.
b.
Gizabanakoek etengabe pairatzen dute isolamenduaren beldurra, ohartu
barik ere.
c.
Isolamenduarekiko beldur honek, gizabanakoak iritzi publiko garailera
txertatzera bultzatzen ditu.
d.
Epai hauen emaitzek jendeaurreko jokabidea baldintzatzen dute, iritziak
plazaratzea edota isiltzea.