Ezarian. Zientzia. Argi aldian Berria
Asier Fullaondo EHU irakaslea
Badira hamar urte giza genomaren lehen bertsioa argitaratu zela; tira, zehatzak izateko, lehen zirriborroa. Urte pare bat beranduago sekuentziatzeke geratu ziren eskualde genomikoak sekuentziatu ziren. Garai hartan hitz oso potoloak esan ziren, eta hainbatek hamar urteren buruan aurrerakuntza izugarriak aurreikusten zituzten, nagusiki giza osasunarekin erlazionatuak (minbizia, Alzheimerren gaitza…).
Hamar urteak pasatu dira, eta aurrerakuntzak egin, egin dira, baina ez dirudi orain hamar urte aurreikusten ziren hobekuntzekin zerikusirik dutenik, esperotakoak baino askoz ere apalagoak dira; zenbaitek ez dute ezta aurrerakuntzarik ere ikusiko. Giza genomaren sekuentziazioak onura asko eta asko ekarri ditu, eta genetikan aritzen garenok oso ondo dakigu astean zenbatetan kontsultatzen ditugun giza genomaren datu-baseak. Horrek, ordea, ez du esan nahi datu horiek guztiak zuzenean erabilgarriak direnik giza osasuna eta giza gaixotasunak sendatzeko, oraindik ere, geneak guztiak zeintzuk diren jakin ez baitakigu. Hasiera batean, uste baino gene gutxiago genituen, baina 21.000 gene proteina kodetzaile oraindik ere oso kopuru handia da, eta genea zein den jakiteak ez du ia ezertarako balio, baldin eta ez dakigun zein funtzio duen, eta horrek lan izugarria eskatzen du.
