Bloomfielden pentsamendu linguistiko laburrean adierazi beharko bagenu, honelako zerbait formulatu beharko genuke: hizkuntz fenomenoak egoki eta arrakastarekin adieraz daitezke beren ingurune ez-linguistikotik isolatuta ere. Horregatik Bloomfieldek printzipio behavioristikoen ildotik, deskribaketa enpirikoa ez zen guztiari muzin egiten zion, Wundt eta beste zenbaiten mentalismo edo espiritualismoak baztertuz. Jarrera horren ondorioz, 1930-55 urte bitartean Estatu Batuetan erabat baztertu ziren kontsiderazio psikologiko guztiak hizkuntzaren ikerketan. Language, Bloomfielden obra nagusia, sintesi eta egitaraua da, urte askotan amerikar hizkuntzalaritzan nagusi izan ziren joera, helburu eta zaletasun guztien bilduma.